پتانسیل خلق فضاهای معمارانه، مهمترین شاخصه محله پاس است؛ عرصهای نسبتاً مسطح که دو بخش شمالی و جنوبی آن با پلی به هم مرتبط میشوند. در واقع، نقطه اتصال دو بخش مجزای این محله بر فراز نهری است که میتواند الهامبخش ارتباط معماری ساده سالهای دور خطه مازندران با فرمهای مینیمال امروزی باشد. تلاقی گذشته و حال، توأم با تلفیقی خلاقانه از آینده، به منظور آفرینش یک فضای معماری پیشرو در کرانههای جنوبی خزر، همه آن چیزی است که این محله در دل خود جای داده است؛ تا آیندگان در کنار معماری کرانه دریای خزر احساس آرامش کنند.
